Siemanko! Dzisiaj bierzemy na tapet odwieczny dylemat każdego, kto chce ruszyć się z kanapy i zrobić coś dla swojego ciała. Masz wolne 30–40 minut i stajesz przed wyborem: wskoczyć w buty biegowe i zrobić spokojne, długie cardio, czy może wyjść na boisko i zrobić kilka morderczych zrywów?
Zdania w internecie są podzielone, a „fit-influencerzy” co chwilę zmieniają zdanie. Rozprawmy się z tym raz a dobrze, bez nadęcia i trudnego, naukowego żargonu. Sprawdźmy, co sprawdzi się lepiej u Ciebie!
Opcja nr 1: Spokojne cardio (czyli klasyczny jogging)
Wyobraź sobie ciepły wieczór, słuchawki na uszach, ulubiona playlista i równy, spokojny krok. To właśnie klasyczne cardio. Biegniesz tempem, które pozwala Ci swobodnie rozmawiać.
Dlaczego warto?
To świetny sposób na „przewietrzenie głowy” po ciężkim dniu. Cardio genialnie wzmacnia serducho, uczy organizm lepiej zarządzać tlenem i spala kalorie – dopóki biegniesz, licznik bije. Jest też super opcją na start, jeśli dopiero budujesz swoją kondycję.
Druga strona medalu:
Żeby to miało sens, musisz poświęcić na to trochę czasu (minimum 30–45 minut). Poza tym, powiedzmy sobie szczerze: długie, monotonne bieganie potrafi po prostu potwornie nudzić.
Opcja nr 2: Sprinty (ogień i dynamika)
Tutaj nie ma miejsca na rozmyślanie o niebieskich migdałach. Sprinty to krótki, ale piekielnie intensywny wysiłek. Dajesz z siebie 100% przez kilkanaście sekund, odpoczywasz w marszu i znowu ogień. Cały trening zamykasz w 15–20 minutach.
Dlaczego warto?
Oszczędność czasu to gigantyczny plus. Co ciekawe, sprinty działają jak podkręcenie metabolizmu na sterydach. Choć sam trening jest krótki, Twoje ciało spala kalorie jak szalone jeszcze przez wiele godzin po tym, jak już dawno prysznic masz za sobą (to tak zwany efekt EPOC). Dodatkowo sprinty świetnie rzeźbią nogi i chronią mięśnie przed „spaleniem”.
Druga strona medalu:
To nie są rurki z kremem. Bez solidnej, 10–15 minutowej rozgrzewki nawet nie podchodź do tematu, bo naciągnięcie mięśnia gwarantowane.
Podsumowanie: Co więc wybrać?
Jeśli masz czas, lubisz biegać długo i chcesz popracować nad ogólną wydolnością – wybierz cardio. Jeśli wiecznie brakuje Ci czasu, lubisz dać sobie wycisk i zależy Ci na dynamicznej sylwetce – postaw na sprinty.
A jak to wygląda w praktyce? Na koniec zostawiam Wam moje małe, osobiste przemyślenia. Sam przez długi czas trenowałem głównie sprinty. Jakiś czas temu całkowicie zmieniłem zajawkę i przerzuciłem się na parkour, ale z perspektywy czasu to właśnie sprinty mają szczególne miejsce w moim sercu. Dlaczego? Z moich obserwacji wynika, że nie wyniszczają stóp i kolan tak, jak to potrafi zrobić wieloletnie, monotonne uderzanie stopą o asfalt podczas długich biegów. Dzięki sprintom mam poczucie, że na starość wciąż będę mógł normalnie i zdrowo chodzić! Oczywiście, to tylko i wyłącznie moje luźne przemyślenia i subiektywne odczucia z własnego podwórka, ale jeśli miałbym Wam coś z czystym sumieniem polecić – bierzcie się za sprinty!
A Wy? Wolicie długie dystanse czy szybkie zrywy? Dajcie znać w komentarzach!